Sommige stressfactoren hebben op het eerste gezicht een onbekend oorzaak. We raken daar met ons hoofd, onze taal niet bij.
Dat komt doordat we de oorzaak onvoldoende verwerkt hebben waardoor, na verloop van tijd, ons hoofd die oorzaak heeft vergeten. Maar ze is wel onbewust aanwezig: ons lichaam heeft die informatie opgeslagen in zijn cellulair geheugen.
In het cellulair geheugen liggen blokkades opgeslagen: oud zeer. Het omvat ervaringen van onze voorouders, invloeden van onze cultuur en onze eigen ervaringen. Kortom: bewuste en onbewuste patronen die ons beletten om een innerlijke balans te vinden.
Dit cellulair geheugen ontstaat bij de ontwikkeling van ons zenuwstelsel in de baarmoeder: het autonoom zenuwstelsel (dat alles regelt op onbewust niveau zoals bloeddruk, knipperen met de ogen, hartslag …) pikt al op embryonaal niveau enorm veel signalen op.
Ons lichaam omvat dus een ongelooflijke bedrading van onbewuste herinneringen die zijn opgeslagen in ons zenuwstelsel, bindweefsel, spieren, botten, organen
Vandaar dat ons lichaam zich veel meer kan herinneren dan ons hoofd. Het heeft een ongelooflijk geheugen dat verder reikt dan de bewuste ervaringen en herinneringen in ons hoofd.
Daardoor worden intense emoties en verwondingen niet enkel in onze hersenen, maar ook in de cellen, van ons lichaam opgeslagen. Ze hebben een invloed op ons gedrag en onze gevoelens.
Dit cellulair geheugen heeft het vermogen om informatie over vroegere toestanden, gebeurtenissen of blootstellingen te onthouden. Daardoor kan bijvoorbeeld het immuunsysteem overwinningen onthouden op eerdere infecties en sneller reageren op een herbesmetting.
Lichaamswerk kan ervoor zorgen, dat je cellulair geheugen loslaat wat jouw lichaam onbewust vasthoudt.
Meer lezen
– Het celgeheugen (Luis Diaz)
– Traumasporen (Bessel van der Kolk)
– Trauma en geheugen (Peter A. Levine)
